ჟან ვიგო. ნაწილი 2. დასასრული.

სტანდარტული

ნული ყოფაქცევაში. 1933 წელი.

აღნიშნული ფილმი რიგით მესამე ნამუშევარია ჟან ვიგოს შემოქმედებაში. სურათი განსაკუთრებით საინტერესო იმით გახლავთ, რომ დახუნძლულია ბიოგრაფიული მომენტებით.

ეჟენ ბონავენტურა დე ვიგო, მეამბოხე და ანარქისტი, 1917 წელს დააპატიმრეს და ციხეში უკრეს თავი, სადაც გაურკვეველ მდგომარეობაში გარდაიცვალა. ჟანი მაშინ სულ რაღაც 12 წლის გახლდათ. მამის დაკარგვამ დიდი გავლენა მოახდინა მისი აზროვნების ჩამოყალიბებაზე. დაუმორჩილებელი, თავისუფალი სული ვიგოს ცხოვრების თანამდევი გახდა.

“ნული ყოფაქცევაში”-ეს არის რეჟისორის შინაგანი სამყაროს ანაბეჭდი. ეს არის პროტესტი! ბავშვური, თუმცა, რაღაც კუთხით, საკმაოდ დიდურიც! ამ სურათში საშუალება გეძლევათ დაინახოთ ჭეშმარიტი ფრანგული სული!

იმისათვის, რომ ჩამოაყალიბო დამოუკიდებელი საზოგადოება, აუცილებელია მის თითოეულ ინდივიდს ბავშვობიდანვე ჩაუნერგო პროტესტის გამოთქმის უნარი. და არა აქვს აზრი ფორმას, რომელსაც იგი მიმართავს, იქნება ეს ვერბალური შეწინააღმდეგება, თუ პატარა “რევოლუცია”.

ფილმი გიჩვენებთ ჭეშმარიტად თავისუფალ ბავშვებს, რომლებიც თავიანთ სამყაროში სრულიად დამოუკიდებელნი არიან და ისინი არაფრის ფასად არ აპირებენ მის დათმობას. ფილმის ყურებისას დააკვირდით ერთი შეხედვით უმნიშვნელო დეტალებს, სცენას,  თითოეულ პერსონაჟს. შეეცადეთ დახატოთ მათი ფსიქოლოგიური პორტრეტი. დაინახეთ, ხაზი გაუსვით მათ კომპლექსებს. აღმოაჩინეთ, რა გავლენას ახდენენ ისინი ცხოვრებაზე. 41 წუთით თქვენც გახდით რევოლუციონერი.

ფილმის გადმოწერა მაღალ ხარისხში (BD Rip) შეგიძლიათ აქ!

ატალანტა. 1934 წელი.

პირველი და უკანასკნელი სრულმეტრაჟიანი სურათი რეჟისორის შემოქმედებაში. თუნდაც მხოლოდ ამ ფილმის გამო მენანება ეს ახალგაზრდა შემოქმედი, რომელმაც საკუთარი შესაძლებლობების ასე მცირედის გამოვლენა მოასწრო. კინოშედევრი საინტერესოა მთელი რიგი მიზეზების გამო. წარმოჩინდა ვიგოს მიერ ადამიანთა ბუნების ღრმა წვდომა. რეჟისორმა შეძლო ეჩვენებინა კონტრასტული თამაშები სიუჟეტური სახეებით.

ფილმი ახალდაქორწინებული წყვილის, ჟანისა და ჯულიეტას, თანაცხოვრების პირველ დღეებზე მოგვითხრობს. ფილმის კიდევ ერთი მთავარი გმირია მოხუცი მეზღვაური, მამილო ჟული, ფრიად საინტერესო ადამიანი. გემი “ატალანატა”, რომელიც ჟანს ეკუთვნის საქმიან მოგზაურობაში მიემართება ეკიპაჟთან ერთად…

“ატალანტა” უბრალოდ მხოლოდ გემი არ გახლავთ. ეს არის ოჯახის მოდელი, ზღვა კი ცხოვრებაა, მასავით ბობოქარი, დაუდეგარი და იმისათვის, რომ აზვირთებულმა ტალღებმა ნაფოტივით არ მიგანარცხოს კლდეს, ძლიერი ხელი და გონებაა საჭირო.  კაპიტანს ქარიშხალი გამოცდის მხოლოდ…

როგორც წინა ფილმში, ვიგო აქაც არ გაექცა ინფანტილიზმის თემას. საინტერესო სანახავია ახალდაქორწინებულთა მოჩვენებითი სერიოზულობა და “დიდკაცობა”, აზროვნებით დაღვინებული ადამიანის, მამილო ჟულის,  ფონზე, რომელიც საკუთარი გააზრებული საქციელით უფრო ბავშვს მოგვაგონებს. უცნაურია, მაგრამ ფაქტია, ზოგჯერ იქ, სადაც ყველაზე მეტი არეულობაა ვიზუალურად, უფრო მეტი მეტი წესრიგი სუფევს, ვიდრე პირიქით.

თვალისმომჭრელია მიშელ სიმონისა და დიტა პარლოს თამაში. ამ უკანასკნელმა მოგვიანებით გაიბრწყინა ჟან რენუარის (ოგიუსტ რენუარის ვაჟი)  შედევრში “დიდი ილუზია” ( შეგიძლიათ გადმოწეროთ აქედან!)

ფილმი მენტალურ გარდატეხაზე, გონებრივ გაზრდაზე და სიყვარულის გააზრებაზე. იმედის თემა ლაითმოტივად გასდევს ფილმს და არასოდეს ტოვებს გმირებს. და როცა ყველა გზა მოჭრილია, როცა მხოლოდ სიკვდილშია შვება, პერსონაჟები აქაც კი იმედის მკრთალ სხივს ეძებენ.

ფილმის გადმოწერა მაღალ ხარისხში (BD Rip) შეგიძლიათ აქ!

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s