ტურისტული ფიქრები

სტანდარტული

17.08.2012

11:58

Tkupi Eka

Bqbvshvebo rogor xart, gaigvidzet? Gaemxadet mske unda gabidet 15 cutshi

მამიდაშვილის მესიჯმა გამაღვიძა. სენსორულ ეკრანს ვერ შეეჩვია ჯერ, გავიფიქრე და ავდექი. ნამთვრალევზე ცოტა პირი მიშრება. კიდე კარგი, თავი არ მტკივა. წვიმს, როგორც გამოეტევა, თითქოს სათლიდან (უთხარი არა „ვედროს“!) ღვრიანო სითხეს. სად ვიშოვო „ზაგარნი“ კრემი ასეთ ამინდში? არადა, რა აუცილებლობაა!

დატვირთული დღე გვაქვს წინ. დელფინარიუმს უნდა ვესტუმროთ 2 საათზე, ბილეთები ჯერ კიდევ გუშინ ვიყიდეთ.

გაგვიმარლა, რიგი არ დაგვხვდა. ადგილები დავიკავეთ და შოუც 5 წუთში დაიწყო. ასეთი სიამოვნება კარგა ხანია არ მიმიღია. წამყვანი ქარიზმატული მსახიობი გამოდგა, დამსწრეებს ადვილად იყოლიებს, დიქციაც კარგი აქვს. დელფინები ცოცხლად პირველად ვნახე. მორჩა, დღეიდან ეს ძუძუმწოვარი ჩემი საყვარელი არსებაა. ვიფიქრე, მთლიან შოუს მობილურის კამერით ჩავიწერთქო, მაგრამ მაშინვე გადავიფიქრე. განუმეორებელი წამი განუმეორებლად უნდა დარჩეს. სულმა მაინც წამძლია და 2 წუთიანი ვიდო მაინც გადავიღე მოგვიანებით. თუ ვინმე ბათუმში მოხვდებით, აუცილებლად ეწივიეთ ამ სანახაობას! ფრიად ნასიამოვნები დარჩებით.

საინტერესო შენიშვნა: დელფინი საოცრად მეგობრული და მოსიყვარულე არსებაა. დელფინებთან ერთად ცურვას სამკურნალო მიზნით წარმატებით იყენებენ აუტიზმით დაავადებულ ბავშვებში.

ბიძაშვილს ვეუბნები:

-ჩადი და მიკროფონში თქვი: Best show ever!

-ტროლებიღა აკლიათ ახლა მაგათ!

-LOL!

ამინდს არაუშავს, მთავარია არ წვიმს, არაფერს დავეძებ. ზღვისპირა კაფეს მივაშურეთ. პირველად დავლიე მოხ(ჰ)იტო. უალკოჰოლო სასმელი მეგონა, რატომღაც. ზღვისპირას ვზივარ, მოხ(ჰ)იტოს ვსვამ და ჰორიზოტს გავყურებ. ორლულიანიდან ტყვიას დავიხლი და ჰემინგუეი ვარ ნამდვილი, სხვა არაფერი მიკლია….

გლეხის ბიჭმა დამირეკა. ხვალ აქ იქნება. საოცრად გამიხარდა. ამას რა სჯობია? მე, ომარა, ზღვა, ალკოჰოლი და ჩვენი საუბარი ცხოვრების ამაოებაზე.

ბულვარს გავყევით. საოცრად დაუგრძელებიათ, არ ვიცოდი. პინგ-პონგი ვითამაშე. არა რა, ნებისმიერი ტიპის სპორტზე აცრილი ვარ რა. დავფიქრდი: სპორტი არ მიყვარს, არც სათამაშოდ, არც საყურებლად, მანქანებში ვერ ვერკვევი და არ მიზიდავს, ნებისმიერი სახის იარაღს ვერ ვიტან. რაღაც, ნაკლებად კაცური გამოდის ჩემი პორტრეტი… პოხუი, ბლინ!

დედაენის კოშკი ვნახე ახლოდან. კონცეფცია ძალიან მომეწონა. დნმ-ის სპირალებში ჩაწერილი ანბანი, ანუ ანბანი-როგორც გენეტიკური კოდი. მკეთრ ინდივიდუალიზმს და განუმეორებლობას უსვამს ხაზს. შთამბეჭდავია, როგორც იდეა და გამომსახველობა.

ბათუმის პიაცაზე ვიყავი. საოცრად ლამაზი სივრცეა, ღამით მითუმეტეს.

საქართველოში არ მეგონა თავი, იმდენად უცხოა არქიტექტურა. ცოცხალი მუსიკაც უკრავდა, The Goblins. ქავერებს ასრულებდნენ. ჩემდა გასახარად ბითლზის Hey Jude და Let It Be შეასრულეს.  მომენტალურად შემიყვარდა ეს ადგილი.

პიაციდან კვლავ ბულვარს გავუყევით, ალის და ნინოს ძეგლის სანახავად. ფრიად ორიგინალური რამაა. ტელევიზორში ნანახს რეალობამ გადააჭარბა, პირადად ჩემთვის. იქვე ახლოს კლუბური მუსიკის ფესტივალი, Batumi Summer Set ტარდება. მუხტი დავიჭირე. ცეკვით მივდივარ მანქანისკენ, უბრალდ ვერ ვჩერდები.

სასტუმროში დავბრუნდი. რამდენი რამეა გასაკეთებელი! პოსტია დასაწერი, მარტინ შულიკის კინოებია სანახავი. ვერ ვასწრებ, ფაქტია! ამოვქაჩავ ამასაც.

რესტორანში ავედი. დღეს შუფუტინსკის შემოქმედების დღეა.

ლუდი ვიყიდეთ. მე და ბიძაშვილი შევყევით ერთმანეთს. ცივ ლუდს ვსვამთ, მიწისთხილს ვაყოლებთ. ამინდი? წვიმს, როგორც ყოველთვის, უკანასკნელი 3 დღის განმავლობაში. ვიღას ადარდებს?

ბათუმი

05:29

18 აგვისტო, 2012.

Advertisements

3 responses »

  1. გამოხმაურება: მზიანი ღამის ფიქრები « Sgt. Pepper's Blog

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s