BIAFF 2012. ფესტივალის გახსნა

სტანდარტული

არის! აღსრულდა!

BIAFF 2012 ძალაში შევიდა. ვინც არ იცით, გეტყვით, ბათუმში ვარ, საოცარი გარემოთი, ხალხით და გემოვნებიანი ფილმებით ვტკბები.

ბევრი ვიფიქრე, რაზე დამეწერა ფესტივალის დროს. შევეცდები ფილმების მიმოხილვა გავაერთიანო იმ გარემოს აღწერასთან, რაც ირგვლივ სუფევს. ვნახოთ, რა გამოვა….

რეჟისორ იერჟი ჰოფმანის ბიოგრაფია მეტად საინტერესოა. დაიბადა 1932 წელს, ქალაქ კრაკოვში. როგორც ფესტივალის საინფორმაციო კატალოგში წერია, 1955 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო კინემატოგრაფიული ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. წლების განმავლობაში მუშაობდა კინემატოგრაფიაში სცენარისტად და რეჟისორად.

ფესტივალის გახსნის ფილმად ნაჩვენები გახლდათ ჰოფმანის ბოლო ნამუშევარი „ვარშავის ბრძოლა 1920“.

საკუთრივ ის ფაქტი, რომ ფილმი 3D-შია, მაშინვე მიუთითებს, რომ ფილმი კომერციული ბუნების მატარებელია. ბიაფის გახსნის ფილმად მისმა არჩევამ მრავალი კითხვა გამიჩინა, თუმცა ამაზე მერე…

ფილმი აღწერს საბჭოთა რუსეთის მიერ პოლონეთში შეჭრის პერიოდს, მიმდინარე ბრძოლებს. ამის პარალელურად სურათს მიყვება Love Story და ცდილობს აჩვენოს ომის სისასტიკის ფონზე სიყვარულის სისპეტაკე და მარადიულობა.

საკუთრივ ფილმი, ჩემი აზრით, პროპაგანდისტულ ნამუშევარს მიეკუთვნება. ესაა მცდელობა აჩვენოს საბჭოთა სისატიკე, ხაზი გაუსვას რეჟიმის საშინელებას. რამდენად საჭიროა პროპაგანდა და ანტისაბჭოთა ფილმები? რა არის მთავარი საომარი ფილმების გადაღებისას? ვისზეა გათვლილი მსგავსი ნაწარმოებები? მსგავსი კითხვები ტრიალებდა ფილმის შემდეგ ბლოგერებს შორის.

ფილმის ნახვის შემდეგ, რაც პირველი ასოციაცია ჩნდება, ესაა ავად სახსენებელი „აგვისტოს 5 დღე“. დაახლოებით მსგავსი კუთხით შეიძლება მივუდგეთ ჰოფმანის ნამუშევარსაც. თუმცა, ხაზი უნდა გაესვას იმ ფაქტსაც, რომ „ვარშავის ბრძოლა 1920“ საკმაოდ მაღალბიუჯეტიანი ნამუშევარია, და ჰარლინის „შედევრისაგან“ განსხვავებით, ამართლებს დანახარჯებს. ვიზუალური თვალსაზრისით საინტერესოა სპეცეფექტები, კოსტიუმები, მაგრამ გარემოს დაძველება თითქოს არ ხდება, ანუ ვერ იჯერებ, რომ ეს მართლაც 1920-იანი წლების ვარშავაა. (დემეტრეს შენიშვნა) ხვდები, რომ ხელოვნურად გათამაშებული სცენაა, რაც საკმაოდ გამაღიზინებლად მოქმედებს ჩემზე. ზედმეტად ბევრი სისხლი, კადრები, რომელთა მიზანსაც ვერ მივხვდი, ასევე ნერვებს მიშლის. ტექნიკურ ხარვეზებსა და უზუსტობებს ფილმში არ შევეხები, ზედმეტ დაკნინებად რომ არ ჩამეთვალოს.

საჭიროებდა თუ არა კინემატოგრაფი მსგავს ნამუშევარს? გავბედავ და ვიტყვი, რომ არა. გაცილებით ბევრი საომარი დოკუმენტურ-მხატვრული ფილმი არსებობს, რომელსაც სათქმელი უფრო კარგად მიაქვს მაყურებელთან. ზედმეტად გაჭიმული სურათი, მითუმეტეს ბათქა-ბუთქი, მოსაბეზრებელია. თუმცა, აქვე ვიტყვი, რომ პირადად ჩემთვის პოლონეთის ისტორიის აღნიშნული მონაკვეთი და ერის ტკივილი, უცნობია. ამიტომაც, არ ვიცი, რა რეაქცია ექნება რიგით პოლონელს ჰოფმანის სურათის ხილვისას.

რაც შეეხეება ანტისაბჭოთა პროპაგანდას. საჭიროა, აუცილებელია, მაგრამ არა გადამლაშებულად, რადგანაც ამ დროს საკუთრივ პროპაგანდას მიმართ ვითარდება უარყოფითი რეაქცია.

საომარ ფილმებში, ჩემი აზრით, მნიშვნელოვანია იმის გადმოცემა, რომ ყველანაირი ომი საშინელებაა. ხაზი უნდა გაესვას არა სისხლისა და აფეთქებების რაოდენობას, არამედ ადამიანური ტრაგედიის გარდაუვალობას. კარგმა საომარმა სურათმა უნდა დაგანახოს, რომ ბარიკადების ორივე მხარეს ადამიანები არიან, რომელთაც ერთნაირად სტკივათ ომი. ერთ-ერთ საინტერესო ნამუშევრად ომის საშინელების გადმოცემის თვალსაზრისით, მიმაჩნია No Man’s Land. მადლობა ხერგიანს, რომ შეძლო და სათაური გაიხსენა.

დიალოგი საკუთარ თავთან

-რამდენად ახლოსაა აღნიშნული ფილმი ბიაფთან?

-არანაირად!

-რატომ ბიაფის გახსნაზე?

-ალბათ, რეჟისორის პატივისცემის ნიშნად.

სასიამოვნო ფაქტია, რომ ბიაფის მხრიდან წმინდა სახის ადამიანურ ურთიერთობებს ასეთი მნიშვნელოვანი ადგილი მის მენეჯმენტში.

ზურიუსის გემოვნებას ვენდობი და უსიტყვოდ ვეთანხმები, რომ „მუსიკა, საკუთრივ, კარგი იყო, მაგრამ ფილმში ზედმეტად პროპაგანდისტულია“ (სტილი დაცულია)

საბოლოო ჯამში, გახსნის ცერემონიამ კარგად ჩაიარა, კინომ- ისე რა…

მთავარი მაინც მოლოდინია, რაც  ბიაფის წლევანდელი ფესტივალის შემთხევევაში ძალიან დიდია. ამიტომაც, გახსნის ფილმით ზოგადად ფესტივალზე მსჯელობა, უმართებულოდ მიმაჩნია. გირჩევთ, თუ ხართ ბათუმში, ეწვიოთ კინოთეატრ „აპოლოს“ და დატკბეთ ინტელექტუალური კინოს სურათებით.

Advertisements

4 responses »

  1. Reblogged this on and commented:
    წელს ბათუმის საავტორო კინოფესტივალს 10 მდე ბლოგერი აშუქებს. ყოველდღიურად ფესტივალის ბლოგზე შეგიძლიათ გაეცნოთ მათ პოსტებს კინოფესტივალის შესახებ.

  2. გამოხმაურება: BIAFF 2012. დღე II « Sgt. Pepper's Blog

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s