BIAFF 2011. Room 304

სტანდარტული

სასაცილოა, რომ ახლა ვცდილობ შარშანდელი კინოფესტივალის ქრონიკა შევქმნა.  სხვა ქალაქში კინოსთვის წასვლა, სამწუხაროდ, ჩემს ძალებს სცილდება. ამიტომაც საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშორისო ფესტივალმა 2011 წელს ჩენგან შეუმჩნევლად ჩაიარა. მოგვიანებით მოვიძიე მხოლოდ ინფორმაცია ფილმების შესახებ, რამდენიმე რეცენზიას გადავხედე და ეს იყო სულ. დავგეგმე კიდეც, ამ ფილმებს აუცილებლად ვნახავთქო და როგორც იქნა, ერთი წლის თავზე მოვახერხე კიდეც. ნამუშევართა უმრავლესობა “პირატულად” გადმოვწერე და ჩავუჯექი. ამიტომაც ამ ფესტიფალს სახელიც შევუცვალე ჩემებურად: საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშორისო პირატული ფესტივალი 2011.

თბილისის კინოფესტივალის დროსაც ვფიქრობდი “პირატული” პოსტების დაწერას. ფილმების უმრავლესობა ვნახე მაშინ… ასევე “პირატულად”. სახლიდან გასვლა დამეზარა კინოთეატრში. სიმართლე ითქვას ამდენი ფულიც არ მქონდა, რომ ყველაფერი მენახა. ჯერ კიდევ დეკემბერში ვფიქრობდი პოსტების მთელი სერიის დაწერას, მაგრამ გადავიფიქრე. არანაირი ინტერესის იმედი არ მქონდა. ახლაც ასეა, მაგრამ ამაზე აღარ ვდარდობ, ომარას რჩევას დავუჯერებ და ყველაფერს დავიკიდებ. მხოლოდ ჩემთვის დავწერ…

გახსოვდეთ, რომ მე უბრალო მაყურებელი ვარ, რომელსაც კინოსთან მხოლოდ სიყვარული აკავშირებს და ამიტომაც ფილმებისა თუ რეჟისორების შეფასება შესაძლოა მეტად სუბიექტური იყოს.

ჩემეული შეფასებები იწერება ფილმის ნახვისთანავე, ამიტომაც ემოციები შესაძლოა გადაჭარბებულიც მოგეჩვენოთ.

ფილმის რეჟისორი გახლავთ ბირგიტე სტარმოსე, რომლის ბოლო ნამუშევარიც , წარმოდგენილი იყო  საავტორო კინოს ბათუმის VI საერთაშორისო ფესტივალის მხატვრული ფილმების სექციაში

დაფიქრებულხართ რა არის სასტუმრო? გიფიქრიათ იმ საცხოვრებელ ნომერზე, სადაც დროებით გაჩერდით? საინტერესოა თითოეული ოთახის ისტორია. ჩვენ არ ვიცით რა იყო ამ ოთახში ჩვენამდე, სამაგიეროდ ვიცით რას გადავცემთ ჩვენ შემდგომ მობინადრეს. თითქოს ერთგვარი ურთიერთობათა და გრძნობათა გაცვლა გვაკავშირებს ერმანეთთან. დიდი სიხარულის და ტკივილის მომცველია სასტუმრო. საინტერესოა ასევე ის ფაქტი, რომ აღნიშნული დაწესებულება ერთგვარი მედიატორია, რომელიც ერთმანეთთან აღნიშნულ ემოციებს აკავშირებს. სწორედ ამის გადმოცემა სცადა ფილმში, „ოთახი 304“ რეჟისორმა.

ეს მისი პირველი ნამუშევარი არაა, თუმცა, სამწუხაროდ, მე ვერ შევძელი მისი სხვა ფილმების მოძიება. ყურადღებას იპყრობს საკუთრივ გადაღების სტილი, რომლითაც „ოთახი 304“ ძალიან ჰგავს გას ვან სენტის ტრილოგიას სიკვდილზე. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ როგორც „სპილოში“, აქაც კამერა ცოცხალი არსებასავით დასდევს ფილმის გმირებს, ხდება თითოეული პერსონჟის ცხოვრების აღწერა, ანუ  აღნიშნული პერსონაჟის მცირე ისტორიის მოთხრობა. ასევე აღნიშნული ფილმი „სპილოს“ ემსგავსება ერთიდაიგვე სიტუაციის სხვადასხვა რაკურსით ხედვის ტექნიკით, თითქოს ამით ხაზი ესმევა ფილმის გმირების მკაცრ ინდივიდუალობას, ამასთანავე როგორც „უკანასკნელ დღეებში“ აქაც გვხვდება ერთიდაიგივე კადრის გამეორება, სხვადასხვა გმირის კონტექსში. ანუ მიუხედავად ინდივიდულობისა, სიტუაციის ზოგადი აღქმა საერთოა ყველასათვის. საკუთრივ გადაღების ასეთი სტილი ფილმს საოცრად ყურებადს ხდის, პირადად ჩემთვის. საინტერესოა აგრეთვე სცენარიც. ფილმის დასაწყისშივე ვიცით, რა მოხდა, თუმცა ჩვენ გვაინტერესებს არა საკუთრივ ფაქტი, არამედ ლოგიკური ჯაჭვი, სიტუაციის განვითარება, რომლის ფინალიც ჩვენთვის ცნობილია, ანუ ჩვენთვის საინტერესოა კითხვა „რატომ“. ამიტომაც, აუცილებელია თითოეული დეტალის გაანალიზება, ამისათვის კი მოქმედ პერსონაჟებს ყურადღებით უნდა დავაკვირდეთ.

საინტერესოა ის ფაქტი, რომ ერთმანეთისათვის სრულიად უცხო ადამიანები უხილავი ძაფებით არიან დაკავშირებულნი. ალბათ ესაა სასტუმროს პრინციპი. ხაზგასასმელია, რომ ფილმში ბედნიერ ადამიანს ვერ ვხედავთ. მოქმედი პერსონაჟები დაფიქრებულნი, დასევდიანებულნი არიან. მიზეზები განსხვავებულია, თუმცა ყველას ერთნაირად სტკივა და განიცდის, რაც ადამიანებს ათანასწორებს. ემოციური მდგომარეობაა, რაც საერთო აქვს ნიუ-იორკში მცხოვრებ თანამედროვე პიროვნებას და აფრიკის მიკარგულ ჯუნგლებში მცხოვრებ პირველყოფილს. ადამიანთა განსხვავებულობის და ამასთანავე საოცარი მსგავსების ხაზგასასმელად რეჟისორმა მრავალენოვნება გამოიყენა. ფილმი არის დანიურ-ფილიპინურ-გერმანულ-ესპანურ ენოვანი. საკუთრივ მიმდინარეობა ძალიან ჩამთრევია. სცენარი ერთგვარი დეტექტიური ჟანრისაა, მაგრამ უფრო ყურადსაღები, ამ ფილმში, პერსონაჟების ფსიქო-ემოციური მდგომარეობაა. საკუთრივ ტიპაჟების დახატვაა ყურადსაღები. ჩვენ ვხვდებით ძლიერ, სუსტ, მიტოვებულ და ასევე უემოციო ადამიანებს. განსაკუთრებით ყურადღებას ამ უკანასკნელზე გავამახვილებდი. ადამიანი, რომელმაც არ იცის როგორ გაიცინოს, რადგანაც ეს სრულიად უცხოა მისთვის. თითქოს ადამიანებმა დაივიწყეს რა არის ბედნიერება, სიხარული, უბრალოდ ღიმილიც კი. აღნიშნული ფილმი საშუალებას გვაძლევს დავფიქდეთ ჩვენს ირგვლივ მყოფ ადამიანებზე. თითქოს რეჟისორი არ ცდილობს გვაჩვენოს სერიოზული დრამა, მაგრამ ფილმში ნანახი იმდენად ადამიანური და ნაცნობია, რომ შეუძლებელია გულგრილად შეხედო ამას.

განსაკუთრებით საინტერესოა ფილმის დასასრული, რომელიც ამასთანავე დასაწყისიცაა. საკმაოდ ორიგინალური გადაწყვეტაა. რეჟისორი არ გვაჩვენებს მხოლოდ ფაქტს, არ ტოვებს პასუხგაუცემელ კითხვებს. მას შემდეგ, რაც განვითარებული მოვლენები პიკს აღწევს, ავტორი კვლავ უბრუნდება პერსონაჟებს, კვლავ მათ ემოციებს გადმოგვცემს, ანუ ის ცივი გონებით არ განსჯის ფაქტს, საშუალებას გვაძლევს დავფიქრდეთ, ვიმსჯელოთ.

თუ თვალებს ფართოდ გავახელთ, აღმოვაჩენთ, რომ აღნიშნულ ფილმში აღწერილი სასტუმრო დედამიწის ერთგვარი მოდელია. მართლაც ასეა. ჩვენ, ყველანი მდგმურები ვართ ერთ, უზარმაზარ სასტუმროში, დედამიწას რომ უწოდებენ. სრულიად უცხონი, ერთმანეთს ვუკავშირდებით საკუთარი ემოციებით, განცდებით. საოცრად განვსხვავდებით და ამასთანავე ვგავართ ერთურთს. ვიკვებებით სხვისი არსებით, ვკვებავთ სხვას. ამიტომაც მნიშვნელოვანია, ფაქტის სხვისი კუთხიდან აღქმა შეგვეძლოს, რათა მოვახდინოთ შედარებითი ობიექტურობის მიღწევა. ჩვენი მკაცრი ინდივიდუალობის მიღმა გახედვა უნდა შეგვეძლოს. უნდა ვიგრძნოთ სხვისი განცდები, რათა გვქონდეს ბედნიერება, საკუთარ თავს ადამიანი ვუწოდოთ.

შეიძლება აღნიშნული განხილვა საკმაოდ სუბიექტურია… ნახეთ ფილმი „ოთახი 304“, გამოთქვით საკუთარი აზრი და ეგებ მივაღწიოთ შედარებით ობიექტურობას.

Advertisements

2 responses »

  1. არასოდეს დავფიქრებულვარ რა მომხდარა საკუთრივ (:დ) იმ ოთახში სადაც მე მიმეწავდა რამდენიმე დღის გატარება. ჰმ, დამაინტერესა ფილმა.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s