დღევანდელობა ანუ Хочу перемен!

სტანდარტული

ჩამყაყებული საზოგადოების ნგრევის ერთ-ერთი პიონერი გახლდათ ვიქტორ ცოი. მისი შემოქმედება ე.წ. “ზასტოის” პერიოდის ბოლოს იწყება და მთელი სიძლიერით იფურჩქნება “პერესტროიკაში”. ახალგაზრდა, რომელიც არ მოერიდა საზოგადოებრივ ნორმებს, არ შეუშინდა საბჭოთა დაჟანგებულ მანქანას და ხმამაღლა თქვა ის, რაც იმდროინდელ ახალგაზრდობას  სტკიოდა. პირდაპირობა და სიმართლე– ეს გახლდათ მისი სიმღერების თანამდევი. თვითონაც პოზას არასოდეს იჭერდა, როგორც მღეროდა, ისე ცხოვრობდა.

“პერესტროიკასა” და დღევანდელობას შორის საინტერესო პარალელების გავლება შეიძლება. აღნიშნული ყველაზე მეტად ახალგაზრდა, სიცოცხლეს მოწყურებულ ახალგაზრდებს აწუხებთ და მტკივნეულად ახსენებთ თავს. თავისუფლების, რაღაც სიახლის ილუზია და ამასთანავე ამ მეტად უცხო ხილის გასინჯვის შეუძლებლობა. ჩამკვდარი სოციალური ცხოვრება, რომელიც  ადამიანთა ცალკეული ჯგუფების სახლში შეკრებით ახდენს კომპენსირებას. მაღალი უმუშევრობის დონე და აგრერიგად ძვალ-რბილში გამჯდარი სიზარმაცე.

მომავლის უსასრულო, სევდიანი იმედით ცქერა. ხშირად ამას მუდმივი მარტოობისა და გაუცხოების განცდაც ემატება, ახალგაზრდობა, საკუთარი მსოფმხედველობის გამო,  ირგვლივარსებულ საზოგადოებაში  თავს ხორცმეტად აღიქვამს. ეს ყოველივე  საერთო შტრიხად გასდევს 80-იანების “პერესტროიკასა” და ჩვენს დღევანდელობას.

წარმოუდგენელია, ახალგაზრდა- პროტესტის განცდის გარეშე, მსგავს პირობებში. “პერესტროიკის” თაობის პროტესტს ცოი აყალიბებდა საკუთარი სიმღერებით, რადგანაც მას, როგორც რიგით მოქალაქეს, მწვავედ სტიკოდა ირგვლივ არსებული მდგომარეობა. არ აქვს მნიშვნელობა, იქნებოდა ეს საზოგადო, თუ მეტად პირადი, ოჯახური პრობლემები. ლტოლვა რაღაც ახლისკენ, საკუთარი თვითმყოფადობის გამოხატვის მცდელობა, საერთო შებოჭილობის ფონზე – მეტად სახასიათო გახლდად მისი მუსიკისათვის. მსგავსად დამუხტული სიმღერები გამოხმაურებას ნათლად ჰპოვებს დღევანდელობაშიც.

ვაკვირდები რა ბოლო პერიოდში ახალგაზრდების, სტუდენტების გააქტიურებას და მათ ჩარევას საზოგადოების საჭირბოროტო საქმეთა დინებაში, ვხვდები, არსებობს შინაგანი მძაფრი პროტესტი, რომელსაც ვერ დაიტევს ვერც ფურცელი და ვერც კომპიუტერის ცივი ეკრანი. ამიტომაც, საკუთარ თავს უნდა ვკითხოთ:

Хочешь ли ты изменить этот мир?

Сможешь ли ты принять как есть?

Встать и выйти из ряда вон?

Сесть на электрический стул или трон?

ამგვარი ახალგაზრდული ამბოხი მისასალმებელია. ეს ადამიანის გონებრივ პროგრესზე მიანიშნებს. ნათლად აჩვენებს, რომ გაუზრებელი ბავშვობიდან, მტკივნეული, მაგრამ აუცილებელი გადასვლა ხდება მწარე რეალობაში. ფაქტია, რომ ირგვლივ გამეფებულ არასამართლიანობას შეუჩვეველი თვალი გაცილებით მალე ამჩნევს და სანამ დასაკარგი არაფერი აქვს, ცდილობს გამოასწოროს ყოველივე.

სამწუხაროდ, ასაკის მატებასთან ერთად, ადამიანთა უმრავლესობაში ამგვარი პროტესტის მუხტი თანდათანობით ქრება და ერთდროს რევოლუციონერი ახალგაზრდები, კონფორმისტ, ბედს შეგუებულ ზრდასრულებად იქცევიან.

ცოი მისი თაობის ახალგაზრდობის ხმა გახლდათ, რომელმაც შეძლო და მილიონობით ადამიანის გულამდე მიიტანა საკუთარი და საზოგადო სატკივარი. მან მოახერხა, გაქცეოდა დროის ჩარჩოებს და ამიტომაცაა, რომ მისი ტექსტები დღემდე არ კარგავს აქტუალობას. სავარაუდოდ, ეს ყოველივე იმის ბრალია, რომ მას ყველაზე კარგად ესმოდა ეპოქის ტკივილი, გამოხატული ახალგაზრდათა თვალებში. იგი ხედავდა ამ ჩუმ, მდუმარე პროტესტს და არ უშინდებოდა მის გასაჯაროებას.

მუსიკოსის პროტესტის პიკს წარმოადგენს სიმღერა“Хочу перемен!” რომელიც “პერესტროიკის” ჰიმნადაც შეგვიძლია მივიჩნიოთ. 90-იანი წლების ქართული ალტერნატივა, რომელმაც ერთგვარი სინათლე შემოიტანა ქართველთა გონებაში, თანდათანობით დავიწყებას ეძლევა, რაც ძალზე სამწუხარო ტენდენცია გახლავთ. თუმცა, მიუხედავად ამისა,  მეტად მსიამოვნებს, რომ მსგავსი ქვეტექსტის მატარებელი სიმღერები დღევანდელობაშიც იწერება ნელ-ნელა.  ეგებ, მუსიკამ მართლაც მოახერხოს რაიმეს შეცვლა, თანამედროვე ადამიანთა გონებაში…

ამჟამად, ჩვენ გარდამავალ სტადიაზე ვართ, დაღლილები სიტყვათა თამაშითა და ტყუილ-მართალის გამორკვევით ტელე-ეკრანებსა თუ Facebook-კომენტარებში. იმედია, მოვახერხებთ აქტიური მოქმედების ფაზაში გადასვლასაც…

ვიქტორ ცოი 1990 წლის 15 აგვისტოს ტრაგიკულად დაიღუპა, თუმცა მისი იდეები დღემდე ცოცხლობს მის ტექსტებში. ამიტომაცაა, რომ მისი შემოქმედების  მოყვარულები, გამუდმებით ერთსადაიმავეს იმეორებენ: Цой Жив!

Цой Жив

Цой Жив!


					
Advertisements

3 responses »

  1. http://www.goodreads.com/book/show/13031365-1999

    ამ წიგნის წაკითხვას გირჩევ. ბევრ საინტერესო რამეს ნახავ. 🙂

    იმის თქმა მინდოდა რომ მარტო ცოი არ ყოფილა ამბოხის პიონერი. ბევრი დიდი ადამიანი იყო მაგ დროს ლენინგრადის ანდერგრაუნდში. 🙂

    მათგან გამორჩეული კი ტიმურ ნოვიკოვი.

    მოკლედ თუ ჩაიგდებ ხელში წაიკითხე ის წიგნი, ძალიან მაგარია!

    • რათქმაუნდა, მარტო არ ქმნიდა რუსული როკის ეპოქას 🙂 უბრალოდ, ასე დამოუკიდებლად იმიტომ გამოვყავი, რომ მეტად სახასიათო ტიპაჟია. ოდესმე სხვა შემსრულებლებისთვისაც მოვიცლი 🙂
      მადლობა წიგნისათვის! მოვიძიებ და წავიკითხავ 🙂

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s