ნაგავი Vol. 3

სტანდარტული

ნაგავი- ასე ვეძახი მოგონებათა კასკადს, ჩემ თავში რომ გაიარეს, არაფერი დატოვეს და უბრალოდ ადგილს იკავებენ. ესაა ერთგვარი სცენები, კადრები, რომლებიც მოულოდნელად წამოტივტივდებიან, როცა მათ ყველაზე ნაკლებად ველოდები.  დროდადრო ნაგავი უნდა გაიტანო, გადაყარო ან სულაც საზოგადოდ წამოაჩინო.
P.S. ქვემოთ გამოყენებული უცენზურო ლექსიკისთვის ბოდიშს გიხდით. შევეცადე მაქსიმალურად რეალისტურად გადმომეცა ყოველივე.

პირველი ნაწილი

მეორე ნაწილი

***

მაღალი, უხეშად შეთითხნილი შენობის წინ ვიდექი და თავში ერთადერთი ფრაზა მიტრიალებდა “Donnie Darko”-დან…

“Burn it… Burn it to the Ground”

donnie darko

***

სარკეში საკუთარ თავს ვუყურებდი. ისეთი განცდა მქონდა, თითქოს ქუთუთოებზე სიმძიმე მეკიდა. არაფრისმთქმელ, ჩასისხლიანებულ თვალების ანარეკლს ვეღარ გავუძელი. სარკის დალეწვა ცხოვრებას მერჩივნა იმ მომენტში…

***

მესამედ დამესიზმრა ერთიდაიგივე სიზმარი. ძლივს ავითრიე წელი საწოლიდან. სიბნელეში სიგარეტს მოვუკიდე. წამით მომეჩვენა, რომ მთელი ოთახი ბოლში გაეხვია. ძლიერი ხველა ამიტყდა. აივნის კარი გამოვაღე. წამით დავფიქრდი. უნებურად მივხვდი, სიზმარში ნანახის რეალობაში განხორციელება საოცარ შვებას მომგვრიდა…

***

მუსიკა მუცელში მსუბუქი ელექტრო-დენივით მივლიდა. საჩვენებელი თითი საფეთქელზე მივიჭირე. წარმოვიდგინე და წამით ვიგრძენი, როგორ გაახვრიტეს ტვინის დაქუცმაცებულმა ნაწილაკებმა თავის ქალა და სისხლთან ერთად იატაკს შეეზილნენ

***
-ნახე, რა თქვა?- ხროტინისმაგვარი სიცილით გვითხრა ღიპიანმა, მელოტმა კაცმა მე და ომარს ავტობუსიდან ჩამოსვლისას.

-ფუ, შენი დედაც მოვტყან!- ზურგი ვაქციე და გადავაფურთხე მე

-რა ყლეა!- დამეთანხმა ომარიც

***

-გრვალი, პასტავიანი ტყნაური!- ხმამაღლა მომივიდა თქმა

-რა?- ჩამეკითხა რატი

-არაფერი, ძმაკაცი ამბობდა ხოლმე. ადრე, ბავშვობაში…

***

-რატო, ბიჯო, რატო? რატო იგონებენ ამნაირ ყლეობებს, ე დედამოტყნულები?- ახალგაღვიძებულს ტელეფონიდან მესმოდა ალექსას ხმა

-ყლეზე დაიკიდე, რა!- გამოფხიზლებას ვიწყებდი ნელ-ნელა.

***

“Он прострелил себе башку и почувствовал свободу”- ნასვამი ვიწერდი უეცრად მოსულ აზრს ბლოკნოტში. უკვე კარგად მთვალმა ქვეშ მივუმატე: “თვითმკვლელობაზე გადის გზა სრული თავისუფლებისაკენ”

***

სამზარეულოში გამოვედი, მუცელზე ხელები მივიჭირე და უხმოდ ვიღრიალე, სადღაც, თითქოს შიგნით. “შეგიძლია ჩემს იდიოტიზმზე იცინო”- რიუნოსკე აკუტაგავას სიტყვებმა გამირბინა თავში.

-მესმის!- ხმამაღლა წამომცდა უნებურად

 

Advertisements

10 responses »

  1. გამოხმაურება: ნაგავი Vol.4 | Sgt. Pepper's Blog

  2. გამოხმაურება: ნაგავი Vol.5 | Sgt. Pepper's Blog

  3. გამოხმაურება: ნაგავი Vol.6 | Sgt. Pepper's Blog

  4. გამოხმაურება: ნაგავი Vol.7 | Sgt. Pepper's Blog

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s