“კუ! ქინ-ძა-ძა” ანუ დაღლილი დანელია

სტანდარტული

ბათუმის წლევანდელი კინოფესტივალი გიორგი დანელიას ფილმმა, “კუ! ქინ-ძა-ძა” გახსნა.

სიმართლეს გეტყვით, დიდად არ მიყვარს თანამედროვე რუსული კინემატოგრაფი. ანიმაცია, მითუმეტეს. აღნიშნულს პოლიტიკური სარჩული ნამდვილად არ უდევს, როგორც მავანი იფიქრებს. უბრალოდ, საქმე ხარისხშია. სამწუხაროდ, თანამედროვე რუსული კინო ვერ დგას მოწოდების სიმაღლეზე, ვერ ამართლებს იმ დიდ მემკვიდრულ იმედს, რაც თავის დროზე საბჭოთა (რუსმა) რეჟისორებმა დატოვეს.

ნამდვილად არ ვიქნები მართალი, თუ ვიტყვი, რომ „ქინ-ძა-ძა“ ასეთი ფილმების კატეგორიაში გადის და მისი რეჟისორიც იმედგამცრუებელთა რიგებს მიეკუთვნება. მახსოვს, როცა პირველად სურათი ვიხილე, დიდად ვერც კი გავიგე, რისი თქმა უნდოდა შემოქმედს თავისი ნამუშევრით, სიმართლე გითხრათ, ეგ კი არა, თითქმის საერთოდ ვერაფერი ვერ გავიგე… თუმცა გამოხდა ხანი და ფილმმა თავისი მოიტანა, თანაც საკმაოდ. ახლაც მიკვირს, როგორ მოახერხა დანელიამ შეექმნა ესეთი არაამქვეყნიური ფილმი 80-იანებში, თუმცა ალბათ „პერესტროიკის“ დასაწყისმა მაინც თავისი როლი ითამაშა და რეჟისორმაც საკუთარი ფანტაზია ნებაზე მიუშვა.

რაც შეეხება რიმეიქებს. ეს ჩემთვის საკმაოდ რთული თემაა. ერთხელ ნათქვამის მეორედ გადამღერება, სხვა რეჟისორის მიერ ყოველთვის ეჭვს იწვევდა ჩემში. ამჯერად მეტად საინტერესო ექსპერიმენტის მოწმე გავხდი. უცნაურია, მაგრამ დანელიამ საკუთარი ნაშრომის ანიმაციურ ვერსიაზე მუშაობა გადაწყვიტა და ამგვარად დაიბადა „კუ! ქინ-ძა-ძა“.

სიმართლე გითხრათ, ამგვარი ქმედება ხელოვანის მიერ ჩემგან, რიგითი მაყურებლისგან, დაღლილობის გამოხატვად აღიქმევა. თითქოს, სათქმელი აღარ დარჩა და ამჯერად ცდილობს წარმატებული პროექტი ახლებური გზით გადმოსცეს, რათა 80-იანების თაობა კვლავ უკან, საბჭოთა დროში დააბრუნოს და ის უდარდელი დრო გაახსენოს. მეტად რთულია, დამეთანხმეთ, უყუროთ ფილმს, რომლის მთლიანი შინაარსი თქვენთვის ცნობილია, ასევე კარგად იცით, როგორ დასრულდება სურათი. ამგვარი ცქერისას, ცდილობ ყურადღება უფრო სხვა დეტალებისკენ მიმართო. ამჯერად ჩემი ყურადღება ანიმაციის ხარისხმა მიიქცია. დიდად ვერ ვერკვევი, როგორც ზემოთ მოგახსენეთ, რუსულ ანიმაციაში, თუმცა აღნიშნული ნამუშევარი მომეწონა. ხაზს ვუსვამ: წმინდა ტექნიკური შესრულების თვალსაზრისით. რათქმაუნდა, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ჰოლივუდურ ანიმაციურ ფილმებთან კონკურენცია ცოტა რთულია, მაგრამ ეკრანზე ნანახს, იაფფასიანსაც ვერ ვუწოდებდით.

ასევე მეორე, რაც თვალში მეცა… უფრო სწორი ფორმულირება რომ მოვახდინო: ყურში მეცა, ეს მუსიკა გახლდათ. რეჟისორი არ გაექცა ძველი ფილმის საოცარ მუსიკალურ გაფორმებას და კომპოზიტორად კვლავ გია ყანჩელი მოგვევლინა. მუსიკა ფილმს მართლაც გასაოცარი აქვს. მისი მარტივი, მაგრამ საოცრად ღრმა მელოდია, ნებისმიერი თაობის მუსიკის მოყვარულის გულს მოიგებს, ასე მგონია. ამჯერად, ამ ჰანგების მოსმენა კარგი აპარატურით იყო შესაძლებელი ჩემთვის, რაც დამატებითი სიამოვნების მომტანი გახლდათ. მოკლედ, გახსნის ფილმი მეტად ხალიასიანი და რაღაცნაირად ბავშვური გამოდგა. დანელია შეეცადა არ ჩამორჩენოდა დროს და ფილმში რამდენიმე თანამედროვე ხუმრობაც ჩააქსოვა. ისე, სასხვათაშორისოდ. თანამედროვე ენაზე რომ ვთქვათ: გაასწორა რა!

ამჯერად საკონკურსო ფილმების სექციის მოლოდინში ვარ, რადგანაც ჩემი მთავარი მოლოდინები ფესტივალის აღნიშნულ ნაწილშია. ვნახოთ, რამდენად გამართლედება ჩემი მოლოდინები.

რაც შეეხება დანელიას აღნიშნულ ფილმს, თუ დაგაინტერესებთ, კარგად იცით სად და როგორ უნდა მოძებნოთ 😉

კადრი ანიმაციური ფილმიდან "კუ! ქინ-ძა-ძა"

კადრი ანიმაციური ფილმიდან “კუ! ქინ-ძა-ძა”

Advertisements

One response »

  1. გამოხმაურება: На старт, внимание… BIAFF დაიწყო! | Crazy illusion

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s