Tag Archives: პატიმართა წამება

Война- Fuck The Police

სტანდარტული

პოსტის წაკითხვამდე, გადახედეთ მის პირველ ნაწილს Война- ხელოვნების სახელით!

  • 2010 წლის 14 ივნისის ღამე.

ჩე გევარას დაბადების დღე არტ-ადჯგუფება “ვოინამ” აქციით “ХУЙ в ПЛЕНУ у ФСБ”  აღნიშნა. მათ სანკტ-პეტერბურგში, ლიტეინის გასახსნელ ხიდზე 23 წამის განმავლობაში სიგრძეში 65 მეტრი, ხოლო სიგანეში 27 მეტრის ზომის პენისი დახატეს.

“კოსმოსური ყლე”- ასე უწოდეს მხატვრებმა საკუთარ ნამუშევარს. მთავარი მესიჯი კი მეტად საინტერესო გახლდათ. აღნიშნულ ხიდთან მდებარეობს რუსეთის უსაფრთხოების ფედერალური სამსახური- ФСБ (ყოფილი კა-გე-ბე) ამიტომაც გასახსნელ ხიდის გაშლისას “კოსმოსური ყლის” ერექცია ყველაზე კარგად სწორედ ამ შენობიდან ჩანდა.

აღნიშნულმა სურათმა და აქციამ “ვოინას” მსოფლიო აღიარება მოუტანა სტრიტ-არტისტთა წრეში.  ნამუშევარმა გაიმარჯვა რუსეთის თანამედროვე ვიზუალური ხელოვნების კონკურსში “ინოვაცია” და ჯილდოდ 400 000 რუბლი ერგო, თუმცა პრიზის მისაღებად არავინ გამოჩენილა…

შეიძლება იფიქროთ, აბა პენისის დახატვა თუ ხელოვნებაა, ნამდვილად არტ-ქვეყანაში ვცხოვრობთ, ჩვენი კედლების შემხედვარეო. პირადად მე კრეატიულობა მიყვარს. მსოფლიოს ყველაზე მოთხოვნადი სტრიტ-არტისტი, ბენქსიც, არ ერიდება კედლებზე პენისების ხატვას.

დამეთანხმებით, იმედია, რომ “ვოინას” აღნიშნული აქცია გამომხატველობის ფორმით მართლაც მშვენიერია. სათქმელიც პირდაპირ მიაქვს ადრესატამდე. სამწუხაროდ, აღნიშნული შემოქმედება მალევე წაშლილ იქნა ხიდიდან. არაა ალბათ სასიამოვნო ეფ-ეს-ბე-ს თანამშრომლებისთვის და მმართველი ჩინოვნიკებისთვის მსგავსი სურათის ყოველდღიური ხილვა. პოლიციური სისტემის წინააღმდეგ გალაშქრება “ვოინას” არ ეშლება, მითუმეტეს, რომ საკუთარ ტყავზე აქვთ გამოცდილი ცემა, დარბევა, დაპატიმრება. მათი შემდგომი აქციები ძალადობრივი პოლიციის წინააღმდეგ უფრო და უფრო აგრესიულ სახეს იღებდა. მათი მიზანიც ხომ ესაა? პარტიზანული ბრძოლით მოახდინონ მაყურებელის ღრმა, ემოციურ მდგომარეობაში ჩაგდება.

  • 2010 წლის 16 სექტემბერი. ღამე

გაიმართა აქცია “Дворцовый переворот”, ანუ “Хуёвому мусару – яйца мешают!”  “მოგვეცით საწყისი წერტილი და ჩვენ გადავატრიალებთ საძაღლეთს” ასეთი იყო აქციის ერთ-ერთი მოწოდება. აღნიშნული აქციის ფარგლებში დაჯგუფების წევრებმა  რამდენიმე მილიციის მანქანა გადააბრუნეს.

აქციის შეფასებისას ვოროტნიკოვმა აღნიშნა: “ჩვენ ვაჩვენეთ, როგორ უნდა ჩატარდეს მილიციის რეფორმა”. აღნიშნულ აქცის წინ ერთვოდა მთავრობის განცხადება, სადაც ნათქვამი იყო, რომ რუსეთში მილიციის რეფორმა ერთგვარი გადატრიალება იქნებაო, რაც არტ-დაჯგუფების წევრებმა სიტყვასიტყვით შეასრულეს 🙂

ფეხბურთის ბურთსაც კი მისცეს დატვირთვა აქციის მონაწილეებმა. “ეს არის მოკვეთილი თავი, რომელსაც ფეხებს უტყამენ, მაგრამ მას ჯერ კიდევ აქვს გადარჩენის შანსი” ამით მათ ანალოგია მოიყვანეს მილიციასთან, რომელსაც დროული ჩარევის შემთხვევაში ჯერ კიდევ შეუძლია ადამიანური სახე შეინარჩუნოს და რეალურად შეასრულოს საკუთარი მოვალეობა კეთილსინდისიერად. არტისტების ასეთი მკაცრი დამოკიდებულება ძალოვანი სტრუქტურების მიმართ გამოწვეულია მათი კორუმპირებული და სასტიკი ქმედებების გამო, ამიტომაც საკუთარ ვალდებულებად მიიჩნევენ საზოგადოების გამოფხიზლებას და ძალადობაზე გალაშქრებას.

აღნიშნული აქციები ბენქსის ყურადღების მიღმაც არ დარჩენილა

აქციის შემდეგ 15 ნოემბერს ოლეგ ვოროტნიკოვი და ლეონიდ ნიკოლაევი სპეცრაზმმა აიყვანა. ისინი გადაყვანილ იქნენ საგამოძიებო იზოლატორში, სადაც იმყოფებოდნენ 2011 წლის 24 თებერვლამდე. მათ დაკავებას მსოფლიო დონის გამოხმაურება მოჰყვა. გაიმართა მხარდასაჭერი აქციები ევროპის მასშტაბით. ბენქსიმ აღნიშნა, რომ არტ-დაჯგუფება “ვოინა” მისი ერთ-ერთი ფავორიტია და მათ დასახმარებლად 80 000 გირვანქა სტერლინგი გადმოურიცხა დაჯგუფებას.

რამდენადაა ეს არტი, ამაზე პასუხის გაცემა მართლა მიჭირს, თუმცა თუ გავითვალისწინებთ, რომ პერფორმანსი არის გარკვეულწილად პროტესტი ფერწერის მიმართ, რომელსაც ვერ ჩამოკიდებ. ზოგადად პროტესტი/ალტერვატივა ხელოვნების ყველა არსებული ფორმის მიმართ,  მაშინ ვერაფერს ვიტყვით. ამაზე მეტი პროტესტი რაღა უნდა იყოს? თუმცა, როგორც ჩანს პარტიზანი არტისტებისთვის შიშის ცნება უბრალოდ სასაცილოა, ხოლო მათი ფანტაზია- ულევი…

  • 2011 წლის 31 დეკემბერი. ღამე.

იმართება აქცია “Менто-Ауто-Да-Фэ”, “Ёбаный Прометей” ანუ “Пиздец Черной Маруси”. აქტივისტები ამბობენ, “Уничтожим все тюрьмы! Свободу политзаключенным! Федералы не ебут нас – мы ебем федералов! С Новым годом, товарищи!”

აღნიშნული აქცია მიეძღნათ პოლიტპატიმრებს. აქცია შემდეგში მდგომარეობდა. დაჯგუფებამ შეაღწია მილიციის ეზოში და დაწვა ფურგონი, რომლითაც პატიმრები გადაჰყავთ.

ეს არის სიმბოლო თავისუფლების აღკვეთის, არაადამიანური მოპყრობის! დაკავებულთა წამება აქედანვე იწყება. მილიციელები განყოფილებაში მიყვანამდე აქ სცემენ პატიმრებს- დაახლოებით ასეთი განცხადება გაავრცელეს დაჯგუფების წევრებმა.

აღნიშნული პერფორმანსი განსასჯელად თქვენთვის მომინდვია.

“ვოინას” შესახებ წერას აქ შევწყვეტ დღეს. მალე შემოგთავაზებთ აღნიშნული დაჯგუფების, ჩემი აზრით, ყველაზე შოკისმომგვრელ პერფორმანსებს. მანამდე გირჩევდით, წაიკითხოთ შესანიშნავი პოსტი რატომ არის პერფორმანსი ხელოვნება?  მარინა აბრამოვიჩის პერფორმანსებს სამომავლოდ განვიხილავ.

ასევე კარგი იქნება თუ ნახავთ მსოფლიო პროვოკატორის, იდუმალი ბენქსის სარეჟისორო დებიუტს  Exit Trough The Gift Shop რომელიც 2011 წელს “ოსკარის” ნომინანტი გახლდათ დოკუმენტური კინოს სექციაში.

დასასრულს, ერთგვარი ჰიმნი ანარქიული ხელოვნების მოყვარულთათვის: ჯგუფი Ленинград , სიმღერით Меня зовут Шнур

გაგრძელება: Война- ანარქია ყველგან და ყოველთვის

პოსტში გამოყენებულია მასალა არტ-დაჯგუფება “ვოინას” მედია-მხატვრის Плут (Алексей Плуцер-Сарно)- ს ბლოგიდან და დაჯგუფების ოფიციალური საიტიდან free-voina.org

Advertisements

დაგვიანებული, მაგრამ მაინც პროტესტი

სტანდარტული

ჯანსაღი პროტესტი ჩაისახა და პოლიტიკურმა მაშამ აბორტის წესით დაანაწევრა უსუსური ნაყოფი და მასთან ერთად ყველანაირი იმედი. ჩვენ შანსი გვქონდა მართლა შეგვეცვალა რაღაც. ჩვენი ხმა არ ყოფილიყო „ხმა მღაღადებლისა უდაბნოსა შინა“, არ გვეგრძნო თავი სრულ არარაობად. შეგვეძლო მომავალში უმცროსი თაობისათვის გვვეთქვა, რომ ერთხელ, ყველა როგორც ერთი, დადგა ქუჩაში და გაილაშქრა ძალადობის წინააღმდეგ… რომ ჩვენი თაობა არ იყო ეკრანს მიმჯდარი „კლავიატურის ბიჭების“ თაობა…

და რას ვაკეთებთ? გამოვდივარ და ვაწყდები პოლიტიკური პიარის მცდელობის მაგალითებს, ქაოტურ, ჩამოუყალიბებელ მოთხოვნებს. სირცხვილია, რომ პროტესის გამოხატვის კულტურაც არ გვაქვს…

ძალადობა- ეს ისეთი მოვლენაა, რომლის წინააღმდეგ ყველა უნდა აღსდგეს, მიუხედავად პოლიტიკური შეხედულებისა და მრწამსისა. დატოვონ თავანთი დროშები და ტრიბუნები ოპოზიციონერებმა სახლში და როგორც რიგითი მოქალაქეები ისე დადგნენ ხალხის გვერდით! ნუთუ ასეთი უგულოები არიან, სხვის უბედურებაზე თავიანთი რეკლამის გაკეთება რომ არ ეთაკილებათ….

შე კაი ადამიანო, რომ გამოდიხარ და პირდაპირ სააკაშვილის გადაყენებას ითხოვ, დაგიკმაყოფილებს ვინმე ამ მოთხოვნას? ადექი და მოითხოვე პენიტენციალურ სისტემაში ძირეული რეფორმა! ძირეული რამდენმე ადამიანის დაკავებას კი არ გულისხმობს, არამედ მთელი შემადგენლობის განთავისუფლებას უკანასკნელ პაიკამდე ( აღნიშნულმა მეთოდმა საოცრად გაამართლა პოსტრევოლუციური პოლიციის რეფორმის შემთხვევაში)

სოციალური მედია გაფუჭებულ ტელეფონად იქცა. დეზინფორმაციამ წალეკა ფეისბუქი. „ვენდეტას“ ნიღბის დაყენება პროფილის სურათად ან მისი დაშეარება პრობლემას არ აგვარებს. ან იცით კი „ვენდეტას“ ფილოსოფია? ან ანონიმუსის? მათ ჩვენგან განსხვავებით საოცრად კონკრეტულად ჩამოყალიბებული მოთხოვნები აქვთ და ძალაც შესწევთ საკუთარი მიზნებისაკენ წელგამართულებმა იარონ.

სიტყვების „ცოცხი და ტრაკი“ საერთო კონტექსტში გამოყენებით დაზარალებულებს რომ შეურაცხყოფას აყენებთ თუ ხვდებით? ასეთი დელიკატური პრობლემისას მეტი დაფიქრება და თავშეკავებულობა გვმართებს.

ძალადობა უნდა დაიგმოს, მხოლოდ არა ძალადობითვე! „თვალი თვალის წილ, კბილი კბილის წილ“ ბუკვალურად არ უნდა იქნეს აღქმული!

ჩემი ბლოგის მკითხველმა უწყის, რომ პოლიტიკაზე არასოდეს ვწერ. ეს პოსტიც არაა გამონაკლისი. ბათუმის საავტორო კინოფესტივალზე ვარ, სადაც ნაჩვენები იქნა ნორვეგიელი დოკუმენტალისტი რეჟისორის, პერტ ლომის ფილმი „ისევ მოედანზე“, სადაც აღწერილია რევოლუციის შემდგომ ეგვიპტეში ადამიანთა უფლებების დარღვევის შემთხვევები. აღნიშნულ ფილმზე პოსტიც დავწერე, მაგრამ უკანასკნელი მოვლენების გათვალისწინებით, გამოქვეყნება გადავდე. აბა როგორია, დავგმო წამება ეგვიპტეში, როცა აქ ასეთი კადრები ვრცელდება მედიის საშულებით? დუმილი ამ დროს სირაქლემის პოზიციაში ყოფნის ტოლფასად მეჩვენა.

პროტესტი აუცილებელია, მაგრამ საკუთრივ პროტესტის ფორმამ და გამომხატველობამ ახალი პროტესტი არ უნდა წარმოშვას!

ბათუმი

19-20 სექტემბერი

2012

გავიღვიძე თუ არა, თემუჩინმა მითხრა, ყველა შეიცვალა ციხის სისტემაშიო… უკლებლივ ყველაო…  ბადრაგად პატრული შევიდაო…