Tag Archives: Helter Skelter

წვიმიანი ფიქრები

სტანდარტული

არ გაგვიმართლა… ბათუმში 2 დღეა წვიმს. წვიმასაც ვერ დაარქმევ, უფრო თქორავს, ჟინჟლავს. საკმაოდ სიგრილე და ნესტი ტრიალებს ჰაერში. კედებს უკვე სპეციფიური შმორის სუნი ასდის, იმიტომ რომ უკვე 2 ჯერ დამისველდა მთლიანად, მაღალი ტენიანობი გამო კი სრულად გაშრობას ვერ ასწრებს. რაღა დამრჩენია? ოთახში ვზივარ და მარტინ შულიკის ფილმებს ვუყურებ. მერე პოსტისათვის ჩანაწერს ვაკეთებ. 6 ფილმი უნდა განვიხილო. ვფიქრობ, საკმაოდ დიდი გამოვა, ამიტომაც ორ ნაწილად ხომ არ გავყოთქო? შეიძლება ასეც. საქმესაც არ უნდა დავიწყება და მოდუნება. ტოპოგრაფიული ანატომიის ატლასს ვათვალიერებ, ურგენტულ აბდომინალურ ქირურგიას და ქირურგიულ ცნობარსაც ვავლებ თვალს. სიმპტომების დასაზეპირებლად ვერა და ვერ მოვიცალე. ამასაც მოევლება, ალბათ. ჩანთაში ჩავიხედე დღეს და აღმოჩნდა, რომ გამოუსადეგარი ტანსაცმლით გამიტენია. მხოლოდ ერთი ჯინსი და ერთი თხელი გრძელმკავიანი მაქვს წამოღებული. მეცინება. მე ხომ ყველაფერში ასე მემართება. ქუვეიტში რომ ჩავიდე საცხოვრებლად, იმ დღესვე ეკონომიკური კრიზისი დაიწყება და კიდევ ერთხელ ირანი დაარტყამს ალბათ. Mindfuck!

ბათუმს ვეღარ ვცნობ საერთოდ. არცაა გასაკვირი. 5 წლის წინ ვიყავი აქ ბოლოს. მაშინ ერთადერთი ღირშესანიშნაობა მედეას ძეგლი იყო მხოლოდ.

დღემდე მიკვირს, ამ ბოზის ძეგლს რატომ არ იღებენ? რისი სიმბოლოა, ოქროს საწმისით ხელში რომ გამოხირულა? კაცზე გადარევის და ყლეზე დახამების? თუმცა, მედიცინის ქალღმერთობას არ დავუკარგავ. სიტყვა „მედიცინა“ ხომ სწორედ მედეას სახელიდან მოდის.

ანბანის კოშკი მომეწონა, მინდა გითხრათ. დღისით დიდი ვერაფერი, ღამით- მართლა ლამაზი სანახავია. იუსტიციის სახლის დანახვაზე სულ „ძირითადი ინსტიქტი“ მახსენდება. ამ ფილმის გახსენებაზე… საკმარისია, მეტის გახსენება და მოგონება არაა საჭირო. ამაზე ისედაც ბევრი დაიწერა და ითქვა სოციალურ მედიაში თავისდროზე.

ის კედელიც ვნახე, „ბათუმი თურქების გარეშე“-ო რომ მიუწერია Homo Sapiens-ად წოდებულ „უმაღლესი ინტელექტუალური გავითარების“ ცხოველს. შემრცხვა…

ჩვენ აქ რუსეთში არსებულ ნეონაციმს ვაკრიტიკებთ და მათი მთავრობის მიერ ქართველთა დევნას ქსენოფობიად ვაფასებთ, თვითონ კი… იქაც ეგრე დაიწყებოდა, რა გგონიათ. დღეს- კედელზე წარწერა, ხვალ- გინების მიყოლება ხმამაღლა (გულში თქმაში მაგრები ვართ, ხო იცი!), ზეგ- ცემა-ტყეპა, მერე კი… მოვლენებს წინ ნუ გავუსწრებთ და პროცესს ნუ დავაჩქარებთ. მიკვირს, რატომ არ წაშალეს აქამდე? რა იცი, რა აზროვნების ადამიანი წაიკითხავს? ასეთი მესიჯები ავადყოფ ფსიქიკაზე ყოველთვის უარყოფით გავლენას ახდენდა. გავიხსენოთ: წარსულიდან- ჩარლზ მენსონი (ამ უკანასკნელს ხალხის ხოცვის დაწყება ბითლზის Helter Skelter-ის მოსმენის შემდეგ გაუჩნდა),

თანამედროვეობიდან- ანდრეს ბერინგ ბრეივიკი (მისი სიტყვებით, მის ქმედებაზე დიდი გავლენა ლარს ფონ ტრიერის „დოგვილმა“ იქონია)

ორივე მეზიზღება ჩემთვის უსაყვარლესი ხალხის შემოქმედების შებღალვის გამო.

რას ვამბობდი? ხო, არაა გამორიცხული, ამანაც კი ვინმეზე გავლენა მოახდინოსმეთქი. აბა, ჩემი ნაწერი თუ მოახდენს ვიმეზე გავლენას? ეჰ, მეეჭვება, სამწუხაროდ.

მოკლედ, ასე დაიწყო ჩემი მცირეხნიანი ვოიაჟი აჭარაში. სექტემბერში საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშორისო ფესტივალს ვეწვევი და ასე… ეს იქნება ჩემი დასვენება წელს. მანამდე კი, სანამ აქ ვარ, რამდენიმე პოსტსაც შემოგთავაზებთ. ზღვის მარილიანი ჰაერი და ტალღების დგაფუნის ხმა ჩემ ფანტაზიას ზედმეტად აღიზიანებს.

ბათუმი

05:22

16 აგვისტო, 2012.