Tag Archives: Noseland

კლიშე ანუ The Indian

სტანდარტული

კლიშე- სიტყვათშეთანხმებების ტიპიური სქემები და სინტაქსური კონსტრუქციები, კონკრეტულ სიტუაციაში სამეტყველო ქცევის ტიპიური მოდელები.

ერთი შეხედვით, საკმაოდ გაურკვევლად მოგეჩვენებათ. განსაზღვრებასთან უფრო ახლოს დგას სტანდარტული მისალოცი ტექსტი, რომელსაც დღესასწაულებზე SMS სახით ვუგზავნით ნაცნობ-მეგობრებს: “გილოცავ ამა და ამას, მრავალს დაესწარი ოჯახთან და საყვარელ ადამიანებთან ერთად.” თუმცა, კლიშე მხოლოდ უბრალო სიტყვათა რახარუხსაც არ გულისხმობს. იგი განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს, როდესაც გამოხატავს ადამიანთა გარკვეული ჯგუფის შეხედულებას.  მაგალითისათვის, ქართული მენტალობის მიერ დამკვიდრებული კლიშეა: “ყველა არაქალიშვილი ბოზია”, “ქალი ვიცი მე კუხნაში”, “გოგო, რომელსაც “ნაკოლკა” აქვს, იძლევა” და ა.შ. მსგავსი სახის მოვლენა საშიშ სახეს იღებს. ამის დამადასტურებელი მაგალითი ყბადაღებული სატანისტების თემა გახლდათ, როდესაც ნოდარ მელაძემ საკუთარ გადაცემაში ყველა სახის სუბკულტურა, თუ განსხვავებული თვითგამომხატველობა ერთი კლიშეს ქვეშ მოაქცია.

კლიშე ყოველდღიურობის ნაწილია. თუნდაც, რამდენჯერ წერთ მესიჯისას გაუაზრებლად სმაილს? 🙂 ან, ა-Like-ბთ სურათს, სტატუსს, თუ ან სხვადასხვა სახის კონტენტს ისე, რომ წესიერად არც ეცნობით? მეტნაკლებად ნათელი ხდება, როგორი დაშტამპული ცხოვრებით ვარსებობთ…

არ მიყვარს კლიშე… თუმცა ვერც გავურბივარ. ბოლო დროინდელ ინტერნეტ-კლიშეს კარგი მაგალითია “ჯერ სად ხართ”. რა ვქნა, ვერა და ვერ ველევი! (ჯერ სად ხართ?)

კლიშე ყველაზე საინტერესო და სასაცილო ფილმებსა და სერიალებშია. სერიალებიდან ჩემი ფავორიტია: “ეს ის არ არის, რაც შენ გგონია! მე ყველაფერს აგიხსნი!” კინოებიდან კი ბოლო წამებზე წითელ და ლურჯ სადენებს შორის არჩევანის გაკეთება, რათა მთავარმა გმირმა აფეთქება აიცილოს თავიდან. ერთხელ წავიკითხე, “მე რომ ცუდი ტიპი ვიყო, ბომბის ტაიმერს ისე დავაყენებდი, რომ აფეთქება 0:05 წამზე მოხდესო!” ფილმში ჯერ ასეთი რამ არ შემხვედრია. უდაოდ სიცილით გავიგუდებოდი მსგავსი კადრის ხილვისას!

მსგავსი ტიპის შესავალი რისთვის დამჭირდა? ახლავე გიამბობთ.

საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშორისო ფესტივალის მსვლელობისას ფილმ “Noseland”-ზე გიამბეთ. ძალიან მომეწონა სურათი! საოცარი სიამოვნება მივიღე მისი ცქერისას. მიყვარს მსგავსი ავანტიურები კინოში.

ნახატში ერთი კლიშე გამოვარჩიე განსაკუთრებით: “ყველა კლასიკური მუსიკოსი გეია!” მე კი მეგონა, რომ “სკრიპაჩებს” მარტო ჩვენთან აჩმორებდნენ კაი ბიჭები! ამ გახსენებაზე, არ დაიზაროთ და ნახეთ ანდრეი ტარკოვსკის ადრეული მოკლემეტრაჟიანი სურათი “საციგურაო მოედანი და ვიოლინო“, სადაც აღნიშულ კლიშეს ხაზი საკმაო სიმწვავით ესმევა. ასევე კარგად ჩანს დამოკიდებულება  ბურჟუაზიულ და უბრალო მუშათა კლასს შორის. ნაჩვენებია კლასთა შორის არსებული დიდი ნაპრალი და სოციალური გაუცხოების დაძლევისაკენ გადადგმული პირველი ნაბიჯები.

თემას მოვწყდი… ჰო, ფესტივალზე ასევე იმყოფებოდა “Noseland“-ის თანარეჟისორი, ოპერატორი და მონტაჟის ავტორი, სებასტიან ლაითნერი, რომელიც აღნიშნულ სურათს პროდიუსირებას უწევდა. ამ ადამიანთან, ჩემი დამტვრეული ინგლისურით, ვისაუბრე ფილმის შესახებ, დავინტერესდი გადაღების და მონტაჟის თავისებურებებით. დასასრულს სამომავლო გეგმებზეც ჩამოვაგდე სიტყვა. მან მითხრა, რომ მუშაობდა ახალ პროექტზე, რომელიც ძირითადად ფილმებში გამოყენებულ კლიშეებს დაეთმობოდა. რათქმაუნდა დავინტერესდი და მოლდინის რეჟიმში გადავერთე. მიყვარს პაროდიები ფილმებზე.

…და როგორც იქნა, ამდენი ხნის ლოდინის შემდეგ,  ფილმის ტრეილერიც გამოჩნდა, რომელიც სებასტიანმა Facebook-ის საშუალებით მომაწოდა.

პირველივე რაც თვალში მეცა და ნამდვილად გამეცინა, იყო კინოში ესოდენ დამკვიდრებული Bad guy- Russian guy კლიშე.  ბონდის პაროდიამ და პარადის სცენამაც ფრიად გამამხიარულა. აღნიშნულმა ფილმმა გამახსენა “The Love Guru” რომელიც მისი დაბალი რეიტინგისა და “ოქროს ჟოლოს” მიუხედავaდ (ყველაზე ცუდი სცენარი, მსახიობი, სურათი) მაინც მიყვარს მისი უაზრო იუმორის გამო. მოკლედ, იდეაში The Indian კარგი უნდა გამოვიდეს, ჩემი აზრით.

გირჩევთ ნახოთ ფილმის ტრეილერი, მხარი დაუჭიროთ მას kickstarter-ზე. (მეტი არაა ჩემი მტერი, ასე მოიქცეთ, მაგრამ მაინც)

P.S. ისე, არც ჩვენ გვაწყენდა მსგავსი ტიპის საიტი ქართველი დამწყები რეჟისორებისა თუ საინტერესო პროექტების მხარდასაჭერად…

Advertisements

ცხვირების კლასიკური მუსიკა

სტანდარტული

ძნელად მოიძებნება ადამიანი, რომელიც დოკუმენტურ ფილმს ნახავს კლასიკურ მუსიკაზე მოწყენის გარეშე… თვით მუსიკოსებს შორისაც კი…

ვინ არის კლასიკური მუსიკის შემსრულებელი? ადამიანი, ვინც გრძნობს, გადმოგცმს იმას, რაც საუკნეების წინ იგულისხმა კომპოზიტორმა. ერთგვარი მოციქულივითაა ღმერთ-ხელოვანსა და უბრალო მსმენელს შორის. ცოტა რთულია, წარმოიდგინო შემსრულებელი რეალურ ცხოვრებაში, სცენის მიღმა. უფრო რთულია იცინო კლასიკურ მუსიკის ფონზე…

ჰოდა, ადგა ალქსეი იგუდესმანი და გადაიღო ფსევდო-დოკუმენტური ფილმი თავის მეგობარზე, ვიოლინოს ვირტუოზ ჯულიან რაკლინზე და მის ორკესტრზე, და გააჯერა საოცარი იუმორით, ტროლინგით და სკეტჩებით…

იგუდესმანი მევიოლინისა და დირიჟორს როლს კარგად ერგება ცხოვრებაში, ამჯერად რეჟისორის სავარძელიც მოუხდა. ცნობილი სახეებიც მოახვედრა საკუთარ იუმორისტულ სატირაში: ჯონ მალკოვიჩი და სერ როჯერ მური, რომელთა იუმორი ცალკე საუბრის თემაა.

ფილმში საოცრად ბევრი სიცილია, რომლის მიღმა ტრაგედიის დანახვაც შეგიძლია. ბედი, რომელიც დღეს კლასიკური მუსიკის შემსრულებელს ელოდება, არცთუ სახარბიელოა. სურათში საოცარი იუმორით პასუხი არის გაცემული ამ კითხვაზე: პარიზის მეტრო… და ვირტუოზი შემსრულებლები ასწავლიან სტუდენტებს, როგორ შეასრულონ და იმათხოვრონ ერთდროულად. სასაცილოა, სატირალი რომ არ იყოს…

ასევე კარგი გზავნილებია გაკეთებული კლასიკურ მუსიკასა და მის მოთხოვნაზე საზოგადოებაში. ჩნდება განცდა, რომ იგი არავის სჭირდება, აქტუალობა დაკარგა. ეს ფილმი და მუსიკის გადმოცემის მსგავსი საშუალება ეხმარება შემქმნელებს კლასიკა მიიტანონ ნებისმიერ თაობასთან.

ფილმისათვის მასალებს 2 კვირის განმავლობაში იღებდნენ, თუმცა მისმა მონტაჟმა წელიწადნახევარს გასტანა. სებასტიან ლაითნერმა, ოპერატორმა და მონტაჟის ავტორმა, ჩემთან საუბარში აღნიშნა, რომ საკმაოდ რთული იყო აურაცხელი მასალიდან ამოერჩიათ ზუსტად ის, რაც ფილში მოხვდა. მას მონტაჟის პროცესი ძალიან უყვარს და ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ სურათის შეკვრას ამდენი ხანი მოანდომა. როგორც გამოირკვა, ახლაც მუშაობენ პროექტზე, სადაც კლასიკური მუსიკის შემსრულებლები ითამაშებენ ფილმში საკუთარ თავებს, რაც ასევე საინტერესო იქნება.

მოკლედ, ნახეთ „ნოუსლენდი“, მოუსმინეთ საოცარ მუსიკას და იცინეთ ბევრი…მერე იფიქრეთ…